WZORZEC PORTUGALSKIEGO PODENGO MAŁEGO
Oryginalna nazwa rasy:
Podengo portugues pequeno
Kraj pochodzenia:
Portugalia
Data opublikowania obowiązującego wzorca rasy przez FCI:
25.09.1967r.
Standard:
No. 94 (18.10.94)GB
Użytkowość:
rasa spotykana głównie na północy Portugalii. Zgodnie z naturalnymi
predyspozycjami, używana do polowania- pojedynczo lub w grupie- na króliki. Cenione,
dobre psy stróżujące.
Klasyfikacja w/g FCI:
grupa V- szpice i rasy prymitywne. Nie wymagane próby pracy.
Wygląd ogólny:
mały pies o wydłużonych proporcjach, pomocnych przy polowaniu na
króliki, wypłaszaniu ich z nor oraz skalnych szczelin.
Usposobienie:
bardzo żywe i zręczne, zwinne, pełne temperamentu, zdecydowane
Głowa:
smukła, czaszka stanowi najszerszą część głowy, zwężającą się aż do nosa.
Czoło płaskie lub nieznacznie wysklepione; przełom nosowo-czołowy ledwie zaznaczony.
Górna linia czoła i kufy nie przebiegają równolegle względem siebie. Kufa oglądana z
profilu powinna być prosta; szersza u podstawy, krótsza od czaszki. Nos zwęża się w
kierunku wierzchołka, jego kolor powinien być zawsze ciemniejszy od umaszczenia psa.
Wargi cienkie, suche, przylegające, ułożone poziomo. Szczęki i żuchwa silne, regularne
z mocnymi białymi zębami; zgryz normalny (cęgowy lub nożycowy). Oczy małe, ustawione
skośnie; błyszczące o bardzo uważnym wyrazie, nieznacznie uwypuklają się z oczodołów.
Ich kolor jest różnorodny, w zależności od umaszczenia psa (wszystkie odcienie brązu);
zabarwienie powiek jest ciemniejsze niż włosa. Uszy - niezbyt wysoko osadzone, ustawione
ukośnie w stosunku do głowy, stojące, bardzo ruchliwe; gdy pies jest czymś zainteresowany,
ustawione są pionowo lub nieznacznie nachylone ku przodowi. Powinny mieć kształt trójkątny,
szerokie u podstawy a zwężające się ku końcowi. Skóra ucha jest cienka, jego długość
zdecydowanie przekracza szerokość ucha u podstawy.
Szyja:
stanowi harmonijne przejście między głową a tułowiem. Prosta, dosyć
długa, mocna i dobrze umięśniona. Bez podgardla.
Tułów:
długość tułowia przekracza wysokość psa w kłębie. Górna linia prosta
lub nieznacznie uwypuklona. Grzbiet długi, prosty lub delikatnie opadający. Lędźwie
proste lub delikatnie uwypuklone; szerokie i muskularne. Zad średniej długości, szeroki
i dobrze umięśniony; prosty lub nieco pochylony.
Klatka piersiowa:
przedpiersie nieznacznie uwydatnione, muskularne i nie za
szerokie; klatka piersiowa głęboka i długa o średniej szerokości. Długi mostek wznosi
się w kierunku brzucha. Żebra nieznacznie zaokrąglone i ustawione skośnie. Brzuch szczupły,
delikatnie podkasany.
Ogon:
osadzony raczej wysoko niż nisko, wąski, mocny, średniej długości,
znacznie zwężający się ku końcowi; w spoczynku ułożony jest między tylnymi nogami z
koniuszkiem zagiętym ku górze. W ruchu trzymany jest poziomo, z niewielkim zagięciem
ku górze lub w pozycji pionowej w kształcie sierpa. Nie powinien być zakręcony w kształcie
kółka.
Kończyny przednie:
krótkie. Widziane z przodu i z boku: proste, ustawione pionowo,
dobrze umięśnione i o ładnie zarysowanym konturze. Łopatka - długa i skośnie ustawiona,
mocna oraz dobrze umięśniona. Wspólnie z kością ramienną tworzy w stawie barkowym kąt
rozwarty. Predramię jest proste lub nieznacznie odwrócone do wewnątrz na całej swojej
długości. Nadgarstek o kształtnym zarysie, nieuwydatniony. Śródręcze - mocne, krótkie
i nieco nachylone. Łapa powinna być okrągła, długa, mocna, zwarta o mocno uwydatnionych
palcach; krótkie, mocne i wytrzymałe pazury, raczej ciemne; jędrne i twarde opuszki.
Kończyny tylne:
krótkie, widziane z tyłu i z boku, powinny być proste i ustawione
równolegle, dobrze umięśnione i proporcjonalne. Udo - długie, średniej szerokości i
muskularne. Podudzie również długie, pochylone, mocne, muskularne i proporcjonalne.
Staw skokowy o czystym rysunku, jest ustawiony na średniej wysokości i tworzy kąt
rozwarty. Śródstopie o mocnych kościach, krótkie, pochylone, pozbawione szczątkowego
palca wewnętrznego. Łapy okrągłe; długie, mocne, zwarte, o mocno uwypuklonych palcach. Krótkie,
mocne i raczej ciemne pazury. Jędrne i twarde opuszki.
Ruch:
zwinny i lekki.
Skóra:
cienka i przylegająca. Preferowane jest ciemne pigmentowanie błon
śluzowych, zawsze ciemniejsze od umaszczenia psa.
Szata:
włos krótki lub długi o średniej twardości. Gładki w przypadku psów
krótkowłosych, natomiast szorstki u długowłosych. Włos krótki jest bardziej gęsty niż
włos długi. Odmiana długowłosa ma wyraźny "zarost" poniżej żuchwy. Brak podszerstka i
puchu.
Umaszczenie:
barwami dominującymi są płowa, brunatna (we wszystkich odcieniach)
i czarna (także rozjaśniona lub złamana); mogą występować białe znaczenia; kolor biały
może być także podstawowym a znaczenia o wyżej wymienionych zabarwieniach.
Wysokość w kłębie:
20-30 cm.
Waga:
4-5 kg.